စတီလ်သံမဏိ ဘလေဒ်များသည် အရိုးစို့မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါသလား။

စတီလ်သံမဏိ ဘလေဒ်များသည် အရိုးစို့မှု ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို မည်သို့ ရရှိသနည်း။

ကရိုမီယမ်၏ ကာကွယ်ရေး ပက်စီဗ် ဖ်လင်မ် ဖွဲ့စည်းရေးတွင် အခန်းကဏ္ဍ

စတီလ်သံမဏော်ဓာတ်ပြားများသည် အက်တီဗ်မဟုတ်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကရိုမီယမ်အပေါ် အခြေခံသော အက်တီဗ်ကာကွယ်မှုဖြင့် သံခေါင်းမှုန်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အောက်စီဂျင်နှင့် ထိတွေ့မှုအရ ဆက်လက်တွေ့ရှိနိုင်သော နနိုမီတာအဆင့် ကရိုမီယမ်အောက်ဆိုဒ် (Cr₂O₃) အလွှာကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ရန် အနည်းဆုံး အမေးစ်အလေးချိန် ၁၀.၅ ရှိရန် လိုအပ်သည်။ ဤပကတိအလွှာသည် သိပ်သည်းပြီး ကပ်နေပါက လျှပ်စီးမှုကို အတားအဆီးဖြစ်စေပါက သံမဏော်အစိတ်အပိုင်းကို အက်စစ်ဖြစ်စေသော အရာများမှ ထိရောက်စွာ ခွဲထုတ်ပေးသည်။ ကာဗွန်သံမဏော်ပေါ်ရှိ အပေါက်များရှိသော သံခေါင်းမှုန်းနှင့် မတူဘဲ ဤအလွှာသည် သံခေါင်းမှုန်းကို ဖြစ်စေသော လျှပ်စီးဓာတ်ပေါ်ပေါ်ပါးပါး တုံ့ပြန်မှုများကို ပိတ်ပေးသည်။ ကရိုမီယမ်ပါဝင်မှု ပမာဏကို မြင့်တက်စေခြင်းဖြင့်—ဥပမါ ဂရိတ် ၃၀၄ တွင် ၁၆–၁၈ ရှိသည့်အတိုင်း—အလွှာသည် ပိုမိုထူပြီး ပိုမိုတည်မြဲသော အောက်ဆိုဒ်အလွှာကို ဖွဲ့စည်းပေးပါက စိုစွတ်မှုများ သို့မဟုတ် အနည်းငယ်အက်စစ်ဖြစ်သော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ခံနိုင်ရည်ကို တိုးတက်စေသည်။ ထို့ကြောင့် စံနှုန်းနှင့်အညီ ပြုလုပ်ထားသော စတီလ်သံမဏော် မီးဖိုခေါင်းသုံး ဓားသည် အက်တ်ပိတ်မှုများမှ ကင်းကွာပါက ရေဆေးခြင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်နိုင်ပါက အခြားသံမဏော်ဓားများသည် တစ်ညအတွင်း အနီရောင် သံခေါင်းမှုန်းကို ပေါ်လွင်စေနိုင်သည်။

လေထုနှင့် စိုစွတ်မှုတွင် အောက်ဆိုဒ်အလွှာ၏ ကိုယ်ပိုင်ပြုပြင်မှု စနစ်

အလိုအလျောက်ပြုပြင်နိုင်သည့်စွမ်းရည်သည် အလိုအလျောက်ဖုံးအုပ်ထားသည့် အက်ဖ်လ်မ်၏ အဓိကအားသာချက်ဖြစ်သည်။ အက်ဖ်လ်မ်ကို ခြစ်လိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပွတ်တိမ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ဖော်ပေးလိုက်သည့် ကရိုမီယမ်အက်တမ်များသည် လေထုထဲရှိ အောက်ဆီဂျင် သို့မဟုတ် စိုထောင်မှုနှင့် ချက်ချင်းတွေ့ဆုံပြီး အောက်ဆိုဒ်အလွှာကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပေးသည်— အောက်ဆီဂျင်ရှိနေပါက စက္ကန့်အနက် တစ်ခုခုအတွင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုရှိသည့် ပြုပြင်မှုစနစ်သည် စတိန်လက်စ်သံမဏိဓားများကို ရေစိုမှုအကူအဖော်ဖြင့် ခြောက်သည့်အခါတိုင်း အစိုဓာတ်မှ ကာကွယ်ပေးသည်။ ဥပမါ- ဒိုရှ်ဝေးရှ်မှုတ်ထုတ်သည့် အတွင်းပိုင်းတွင် ရေစိုခြင်းဖြစ်ပါသည်။ အပြင်မှ အကူအဖော်များ မလိုအပ်ပါ။ သို့သော် အောက်ဆီဂျင်မှ လွတ်မှုရှိသည့် အလွန်သေးငယ်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ပြုပြင်မှုမှု မအောင်မြင်ပါ— အထူးသဖြင့် အစားအစာကြွက်ကြွက်များ ကြီးမားစွာ ကပ်နေသည့်နေရာများ၊ သတ္တဝါများမှ ဖွဲ့စည်းထားသည့် အစွန်းများ သို့မဟုတ် အောက်ဆီဂျင် ပေါက်ကွဲမှုကို ကန့်သတ်ထားသည့် ပိတ်ထားသည့် အက်က်များတွင် ဖြစ်ပါသည်။ ဓားများ၏ မျက်နှာပုံကို သန့်ရှင်းစေပြီး အတားအဆီးမရှိစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဤသဘောတော်မှုအရ ပြုပြင်မှုစနစ်သည် ယုံကြည်စိတ်ချရစွာ အလုပ်လုပ်ပါသည်— ဓားအစွန်း၏ အားကောင်းမှုနှင့် အစိုဓာတ်မှ ကာကွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။

စတိန်လက်စ်သံမဏိဓားများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင့်တင်ပေးသည့် အရေးကြီးသည့် အသုံးပြုသည့် အစွန်းများ

ကရိုမီယမ်အပြင် ရှားပါးသည့် အသုံးပြုသည့် အစွန်းများဖြစ်သည့် နိကယ်နှင့် မောလီဘ်ဒီနမ်တို့သည် စွမ်းဆောင်ရည်ကို အထူးသဖြင့် မြင့်တင်ပေးသည်။

အောစတင်းနိုက်အဖွဲ့အစည်း၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် တစ်ပါးတည်းသော ချေးခြင်းဒဏ်ခံနိုင်မှုအတွက် နီကယ်

နီကယ်သည် အခန်းအပူချိန်နှင့် အောက်ခြေတွင် အောစတင်းနိုက် (မျက်နှာပေါ်မှ အလယ်တွင် အက်တမ်များရှိသော) ကွန်ရက်ဖွဲ့စည်းမှုကို တည်ငြိမ်စေပါသည်။ အထူးသဖြင့် ၈% ထက်ပိုများသော ပမာဏများတွင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤတစ်ပါးတည်းသော မိုက်ခရိုဖွဲ့စည်းမှုသည် ဓားအောင်းမှုများ၏ မျက်နှာပုံတစ်ခုလုံးတွင် ကြေးနီအောက်ဆိုဒ် အကာအကွယ်အလွှာဖွဲ့စည်းမှုကို တစ်ပါးတည်းဖွဲ့စည်းရန် အထောက်အကူပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ချေးခြင်းဒဏ်ခံနိုင်မှုသည် ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး တစ်ပါးတည်းဖြစ်ပါသည်။ နီကယ်သည် အားကောင်းမှုနှင့် ပုံပေါ်လွယ်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကာဗွန်အများကြီးပါသော ကိရိယာသံများတွင် ဖြစ်လေ့ရှိသော ကြမ်းတမ်းမှုကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ နီကယ်သည် ကာဘိုင်ဒ်များကို မွေးမောင်းခြင်းမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် ကြေးနီကို မှုန်းထားသော အစိတ်အပိုင်းများမှ ဖယ်ရှားခြင်းမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် နေရာတိုင်းတွင် အကာအကွယ်အလွှာဖွဲ့စည်းမှုသည် ထိရောက်စေပါသည်။ ကလိုရိုင်းပါဝင်သော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် နီကယ်သည် ဖိအားဖြင့် ချေးခြင်းကို လျော့နည်းစေပါသည်။ ထိုသို့သော ဖျက်စီးမှုများသည် ဓားအောင်းမှုများ အရှိန်အဟောင်းဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကွဲထွက်မှုများကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။

ပိုမိုဆိုးရောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ပစ်ခြင်းဒဏ်ခံနိုင်မှုအတွက် မောလီဘ်ဒီနမ်

မောလီဘီဒနမ်သည် ပင်လယ်ရေ၊ ဆားရည်ဖြင့် စီမံခန့်ခွဲမှု သို့မဟုတ် စက်မှုသန့်စင်ရေများကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များပါဝင်သော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အထူးသဖြင့် ပစ်တင်ခြင်းနှင့် ကြောင်းကြောင်းကွက်ကွက်များတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒေသတွင်း ခြောက်သွေ့မှုကို အလွန်အမင်း တိုးမြှင့်ပေးပါသည်။ ကလိုရိုရိုက် အိုင်အွန်များ ထိရောက်စွာ မဝင်ရောက်နိုင်စေရန်နှင့် အောက်ဆိုဒ်အား ပျက်စီးမှုမှ တည်ငြိမ်စေရန် မောလီဘီဒိတ် အမျိုးအစားများ (ဥပမါ MoO₄²⁻) ကို ပုံသောင်းမှုအား အားကောင်းစေပါသည်။ ၃၁၆ ကဲ့သို့သော အမျိုးအစားများတွင် ၂–၃% အနည်းငယ်သာ ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် အရေးကြီးသော ပစ်တင်အပူချိန်ကို မြင့်မားစေပြီး ပစ်တင်ခြင်း ခံနိုင်ရည် ညီမျှခြင်း နံပါတ် (PREN) ကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်ပေးပါသည်။ ပင်လယ်ရေတွင် အသုံးပြုသော ဓားများ၊ ရေငွေ့ဖျော်စက်များ သို့မဟုတ် ဓာတုပစ္စည်းများကို ကိုင်တွယ်သော စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် မောလီဘီဒနမ်သည် မရှိမဖြစ် အရေးပါပါသည်။ ထို့အပ besides အပူချိန်မြင့်မှုတွင် အားကောင်းမှုနှင့် အပူချိန်မြင့်မှုတွင် ပုံပေါ်လာသော အားနည်းမှုကို တိုးမြှင့်ပေးပါသည်။ ကရိုမီယမ်နှင့် နီကယ်တို့နှင့် ပေါင်းစပ်ပါက မောလီဘီဒနမ်သည် အတူတွဲလုပ်ဆောင်မှုဖြင့် အထူးသဖြင့် အမျှတ်အမျှတ် ခြောက်သွေ့မှု ခံနိုင်ရည် နည်းပါးသော နေရာများတွင် ကာကွယ်မှုကို အားကောင်းစေပါသည်။ ဥပမါ- အမှုန်များ၊ အနေအထားများ သို့မဟုတ် အက်ကြောင်းများတွင် ဖြစ်ပါသည်။

အသုံးများသော စတီလ်သံမဏိ ဘလေးဒ်အမျိုးအစားများကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း - ၃၀၄၊ ၃၁၆ နှင့် မာတင်ဆီတစ်စတီလ်များ

ဩစတီနိုတစ်နှင့် မာတင်ဆီတစ် မိုက်ခရိုစထရပ်ချာများ - အမာခြင်းနှင့် ချေးစားခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုတွင် အကောင်းဆုံးအချိန်မှီအဖြေများ

စတီလ်သံမဏိ ဘလေဒ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အခြေခံအားဖြင့် မိုက်ခရိုစထရပ်ချာ (အဏုစွမ်း ဖွဲ့စည်းပုံ) သည် ပုံဖော်ပေးပါသည်။ အော့စ်တီနိုတစ် အမျိုးအစားများဖြစ်သော ၃၀၄ နှင့် ၃၁၆ တို့တွင် မျက်နှာပုံစံ အလုပ်လုပ်သည့် ကုန်းပေါ်ချိန် ကုန်းပေါ်ချိန် ကွန်ယက်ဖွဲ့စည်းမှု (face-centered cubic lattice) ပါဝင်ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သော တစ်ပါးတည်းသော အရိုးရိုး အရှိန်အဝါး ခံနိုင်ရည်နှင့် ကောင်းမွန်သော ပုံသောင်းနိုင်မှုကို ပေးစေပါသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို ပုံမှန် အပူကုသမှုဖြင့် မှုန်းခြင်း မပြုနိုင်ပါ။ အားကောင်းမှုသည် အေးမှုန်းခြင်း (cold working) တစ်ခုတည်းအပေါ် မှီခိုနေပါသည်။ ထို့ကြောင့် အများဆုံး အားကောင်းမှုနှင့် အစွန်း ကောင်းမှု အားလုံးကို ကန့်သတ်ထားပါသည်။ အားနည်းခြင်း အမျိုးအစားများဖြစ်သော ၄၁၀၊ ၄၂၀ နှင့် ၄၄၀စီ တို့သည် အလွန်မြန်မြန် အအေးခံခြင်း (rapid quenching) ပြုလုပ်ပါက ကုန်းပေါ်ချိန် စတုဂံပုံစံ ကွန်ယက်ဖွဲ့စည်းမှု (body-centered tetragonal structure) သို့ ပြောင်းလဲပါသည်။ ထိုအတွက် အပူကုသမှုဖြင့် ၅၅ HRC ထက် ပိုမိုမြင့်မာသော အားကောင်းမှုကို ရရှိနိုင်ပါသည်။ ထိုအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော အ sharpness (အစွန်းမှု)၊ အလုပ်လုပ်နိုင်မှု ခံနိုင်ရည်နှင့် ဖြတ်တောက်မှု စွမ်းဆောင်ရည်တို့ကို ပေးစေပါသည်။ ထိုသို့သော အရှိန်အဝါး ခံနိုင်ရည်ကို အလွန်ကောင်းမွန်စေရန် အားနည်းခြင်း သံမဏိများကို အသုံးပြုပါသည်။ အဖြစ်မှန်ကန်သော အဖြေသည် ရှင်းလင်းပါသည်။ အားနည်းခြင်း သံမဏိများသည် အရှိန်အဝါး ခံနိုင်ရည်ကို လျော့နည်းစေပြီး စက်မှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို အဓိကထားပါသည်။ အော့စ်တီနိုတစ် သံမဏိများသည် အစွန်း ကောင်းမှုကို လျော့နည်းစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ခံနိုင်ရည်ကို အဓိကထားပါသည်။ အမျိုးအစား ၃၁၆ သည် မောလီဘီဒီနမ် (molybdenum) ကို ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ၃၀၄ ၏ အရှိန်အဝါး ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးပါသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ကာဗွန်နည်းသော အော့စ်တီနိုတစ် သံမဏိဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အားနည်းခြင်း သံမဏိများ၏ အားကောင်းမှုကို မှီမှုန်းနိုင်ခြင်း မရှိပါသည်။

အားကောင်းသော အခြေအနေများတွင် စတီလ်သံမဏိ ဘလေးဒ်များ၏ အမှန်တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာသော ကန့်သတ်ချက်များ

အပူကုသမှုအတွင်း အရေးကြီးသော အရေပြားအားနည်းခြင်းနှင့် အမှုန်အတွင်း အရေပြားပျက်စီးခြင်း အန္တရာယ်များ

အပူကုသမှု (heat treatment) သို့မဟုတ် ချောင်းဖောက်ခြင်း (welding) သည် စတီလ်သံမဏိဓာတ် (stainless steel) ချောင်းများကို စက္ကန်း ၄၅၀ °စီမှ ၈၅၀ °စီအထိ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထားရှိပါက သေးငယ်သော အခြေအနေတွင် ခုခံမှုကို ပျက်ပေါ့စေနိုင်သည်။ ဤအခြေအနေကို စင်ဆီတိုင်ဇေးရှင်း (sensitization) ဟုခေါ်သည်။ ဤအပူခါးအတွင်းတွင် ကာဗွန်နှင့် ကရိုမီယမ်သည် အမျှင်များ၏ နယ်နိမိတ်များတွင် ကရိုမီယမ်ကာဘိုနိုက်ဒ်များ ဖွဲ့စည်းပေးပြီး အနီးစပ်ဆုံးနေရာများတွင် ပကတိဖ်လ်မ် (passive film) ကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သော ကရိုမီယမ်ကို လျော့နည်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် အမျှင်များ၏ နယ်နိမိတ်များတွင် အထူးသဖြင့် အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အစွန်းများတွင် အမျှင်များကြား အက်ကြောင်း (intergranular corrosion) ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မျှော်မြင်ရသော မျက်နှာပုံပေါ်တွင် အလွန်နည်းပါးသော ပြောင်းလဲမှုများသာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ သို့သော် ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အားကောင်းမှုကို အလွန်အမင်း ပျက်ပေါ့စေသည်။ အေးမေးသော အသုံးပြုမှုအခြေအနေများတွင်ပါ စင်ဆီတိုင်ဇေးရှင်းဖြစ်သော ချောင်းသည် အရင်တွင်ပဲ ပျက်စေနိုင်သည်။ ဤအန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် ထုတ်လုပ်သူများသည် ကာဗွန်နှုန်းနည်းသော အမျိုးအစားများ (ဥပမါ- ၃၀၄L) ကို အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် တိတေးနီယမ် (titanium) သို့မဟုတ် နိုဘီယမ် (niobium) ကဲ့သို့သော အခဲတည်မှုရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကို ထည့်သွင်းခြင်းကို ပြုလုပ်ကြသည်။ အပူခါးအပြောင်းအလဲများကို ခံရသော ချောင်းတိုင်းအတွက် အပူခါးမြန်နှုန်း၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထားရှိခြင်း (dwell times) နှင့် အအေးခံမှု ပုံစံများကို တင်းကြပ်စွာ ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်ပါသည်။

ပိုမိုကောင်းမွန်သော စိုထောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အသုံးပြုမှု စွမ်းဆောင်ရည် - ဂရိတ် ၃၁၆ ကို ဘာကြောင့် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်နည်း

ဆားပါသောလေ၊ ပင်လယ်ရေ သို့မဟုတ် ကမ်းခြေမှလာသောမှုန်မှုန်များတွင်ပါဝင်သည့် ကလိုရိုရိုက်အိုင်အွန်များသည် စတီလ်သံမဏိ၏ အက်တစ်ဖ်လ်မ်ဖ်လင်မ်ကို အားကောင်းစွာဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ မောလီဘီဒနမ်မပါသည့် ဂရိတ် ၃၀၄ သည် ဤအခြေအနေများတွင် ပစ်ခတ်မှုနှင့် ကွဲအက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်မရှိပါ။ ဂရိတ် ၃၁၆ သည် မောလီဘီဒနမ် ၂–၃ ရှိသည့်အတွက် ကလိုရိုရိုက်များဖြင့်ဖျက်ဆီးမှုကို ပိုမိုကောင်းစွာခံနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပင်လယ်ပိုင်းသုံးကိရိယာများ၊ ငါးစီမံကုန်ပစ္စည်းများနှင့် ကမ်းခြေတွင်တပ်ဆင်သည့်အဆောက်အအုံများအတွက် ဤဂရိတ်ကို အသုံးပြုကြသည်။ ဤဂရိတ်၏ PREN တန်ဖိုးမြင့်မှုနှင့် ပစ်ခတ်မှုကိုခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အပူချိန်မြင့်မှုတို့သည် အသက်တာကြာရှည်မှုနှင့် ပိုမိုနည်းပါးသည့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုစရိတ်များကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပေးပါသည်။ သို့သော် ဂရိတ် ၃၁၆ သည် လုံးဝခံနိုင်ရည်ရှိသည်မဟုတ်ပါ။ ရေမြောက်နေသည့် ပင်လယ်ရေတွင် အကြာကြီးနေခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အင်အားကောင်းသည့် ကလိုရိုရိုက်ဖြေရှင်းမှုများ (ဥပမါ- ရေငွေ့ပေါ်သွားသည့် ဆားရည်) တွင် ထို့ကြောင့် အကာအကွယ်များကို ကျော်လွန်နိုင်ပါသည်။ လက်တွေ့ကျသည့် ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းများတွင် ဆားနှင့်ထိတွေ့ပြီးနောက် ရေသန့်ဖြင့် ဆေးကြောခြင်းနှင့် အကုန်လုံးဝခြောက်သွေ့အောင်လုပ်ခြင်းတို့ပါဝင်ပါသည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်များသည် ဓားဘဲလ်၏ သဘောသောက်နိုင်စွမ်းကို အထောက်အကူပေးပါသည်။ လုပ်ဆောင်မှုပတ်ဝန်းကျင်အတွက် မှန်ကန်သည့် ဂရိတ်ကိုရွေးချယ်ခြင်းသည် ရှည်လျားသည့်ကာလအထိ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို အာမခံရေးအတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ။

စတီလ်သံမဏိကို အရှင်းစင်စေသည့် အက်ဆစ်ဓာတ်မှ ကာကွယ်ပေးသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အဘယ်နည်း။

စတီလ်သံမဏိ၏ အရှင်းစင်စေသည့် အက်ဆစ်ဓာတ်မှ ကာကွယ်မှုစွမ်းရည်သည် ကြွေးမော်ဒီယမ်ပါဝင်မှုမှ ရရှိပါသည်။ ထိုကြွေးမော်ဒီယမ်သည် ကာကွယ်ပေးသည့် ကြွေးမော်ဒီယမ်အောက်ဆိုဒ်အလွှာကို ဖွဲ့စည်းပေးပါသည်။ ထိုအလွှာသည် သံမဏိအခြေခံပစ္စည်းကို အရှင်းစင်စေသည့် အက်ဆစ်ဓာတ်မှ ခွဲခြားထားပါသည်။ ထိုကြောင့် သံခေါင်းဖွဲ့စည်းမှုမှ ကင်းဝေးပါသည်။

အောက်ဆိုဒ်အလွှာသည် မည်သို့ ကိုယ်တိုင်ပြုပြင်နိုင်ပါသနည်း။

အက်က်ဆစ်ဓာတ်မှ ကာကွယ်ပေးသည့် အလွှာသည် ပိုမိုပျက်စီးသည့်အခါ အပေါ်ယံတွင် ထုတ်ဖော်ပေးသည့် ကြွေးမော်ဒီယမ်အက်တမ်များသည် လေထုထဲရှိ အောက်ဆီဂျင် သို့မဟုတ် စိုစွတ်မှုနှင့် အမျှအမျှ တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပြီး အောက်ဆိုဒ်အလွှာကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပေးပါသည်။ ထိုစွမ်းရည်သည် စတီလ်သံမဏိသည် ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် အရှင်းစင်စေသည့် အက်ဆစ်ဓာတ်မှ ကာကွယ်မှုစွမ်းရည်ကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။

စတီလ်သံမဏိဓာတ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဓားများတွင် မောလီဘီဒီနမ်သည် အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးပါသနည်း။

မောလီဘီဒီနမ်သည် အထူးသဖြင့် ပင်လေးရေထဲတွင် ပါဝင်သည့် ကလိုရိုရိုင်းဓာတ်မှ ဖွဲ့စည်းထားသည့် အရှင်းစင်စေသည့် အက်ဆစ်ဓာတ်မှ ကာကွယ်မှုစွမ်းရည်ကို မြှင်မောင်ပေးပါသည်။ ထို့အပြင် မောလီဘီဒီနမ်သည် အပူချိန်မြင့်မှုတွင် အားကောင်းမှုနှင့် အပူချိန်မြင့်မှုတွင် ပုံပေါ်လာသည့် အားနည်းမှုကို လျော့နည်းစေပါသည်။

ဩစတီနိတစ် စတီလ်သံမဏိနှင့် မာတင်ဆီတစ် စတီလ်သံမဏိတို့၏ ကွဲပြားမှုမှာ အဘယ်နည်း။

အောက်စ်တီနိုင်တစ် စတီလ်သံမဏိများဖြစ်သည့် ၃၀၄ နှင့် ၃၁၆ တို့သည် ချေးစားမှုဒဏ်ကို အထူးခံနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အပူကုသမှုဖြင့် မှုန်းမှုန်းနိုင်ပါသည်။ မာတင်ဆီတစ် စတီလ်သံမဏိများဖြစ်သည့် ၄၁၀ သို့မဟုတ် ၄၄၀စီ တို့သည် မှုန်းနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အရှိန်အဝါးမှုနှင့် ပွန်းပဲမှုဒဏ်ခံနိုင်မှုတို့သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော်လည်း ချေးစားမှုဒဏ်ခံနိုင်မှုမှာ နိမ့်ပါသည်။

ဘာကြောင့် ဂရိတ် ၃၁၆ ကို ပိုမိုနှစ်သက်ကြောင်း ရေချိုမှုန်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အသုံးပြုကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဂရိတ် ၃၁၆ တွင် မောလီဘီဒန် ၂ ရှုံးမှ ၃ ရှုံးအထ do ပါဝင်ပါသည်။ ထိုသို့သော မောလီဘီဒန်ပါဝင်မှုကြောင့် ကလိုရိုက် အိုင်ယွန်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပစ်တင်ချေးစားမှုနှင့် ကရီးဗစ်ချေးစားမှုကို အထူးသော်လည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကမ်းရိုးတန်းနှင့် ပင်လုံးဆိပ်ကမ်းဆိုင်ရာ အသုံးပြုမှုများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။